Certyfikowana produkcja ekologiczna — wymagania i procedury
Proces uzyskania certyfikatu ekologicznego w Polsce obejmuje kontrolę przez akredytowane jednostki certyfikujące. Obowiązują normy określone w rozporządzeniu UE nr 2018/848.
Rzetelne informacje o systemach upraw ekologicznych, certyfikacji i standardach żywności organicznej obowiązujących w Polsce i Unii Europejskiej.
Tematyka portalu
Rolnictwo ekologiczne w Polsce regulowane jest przez unijne rozporządzenia oraz krajowe przepisy IJHARS. Poniżej znajdziesz artykuły obejmujące kluczowe obszary tej dziedziny.
Proces uzyskania certyfikatu ekologicznego w Polsce obejmuje kontrolę przez akredytowane jednostki certyfikujące. Obowiązują normy określone w rozporządzeniu UE nr 2018/848.
Właściwy dobór roślin w płodozmianie jest podstawą zrównoważonej produkcji roślinnej. W gospodarstwach ekologicznych stosuje się wieloletnie rotacje uwzględniające rośliny bobowate.
Produkty sprzedawane jako ekologiczne muszą posiadać unijne logo liścia i numer jednostki certyfikującej. Kontrole obejmują cały łańcuch — od pola do sklepu.
Rolnictwo ekologiczne w liczbach
Dane dotyczą stanu rolnictwa ekologicznego na podstawie ogólnodostępnych raportów Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych (IJHARS).
Głównym aktem prawnym regulującym produkcję ekologiczną w UE jest Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/848 z dnia 30 maja 2018 r. W Polsce nadzór sprawuje IJHARS — Inspekcja Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych. Producenci przechodzą coroczne inspekcje przez jednostki certyfikujące posiadające akredytację Polskiego Centrum Akredytacji (PCA).
Okres konwersji — przejścia na metody ekologiczne — wynosi co najmniej 2 lata dla upraw jednorocznych i 3 lata dla drzew owocowych. W tym czasie gospodarstwo stosuje zasady ekologiczne, ale produkty nie mogą być jeszcze oznakowane jako „eko". Po uzyskaniu certyfikatu producent może korzystać z unijnego logo ekologicznego.
Najważniejsze zasady
Produkcja ekologiczna wyklucza stosowanie syntetycznych pestycydów, nawozów mineralnych azotowych oraz organizmów genetycznie modyfikowanych (GMO). Dozwolone są wyłącznie środki wymienione w załącznikach do rozporządzenia 2018/848.
Utrzymanie żyzności gleby odbywa się poprzez kompostowanie, stosowanie nawozów organicznych (obornik, gnojówka), uprawy międzyplonowe i właściwy płodozmian. Szczegółowe wymagania dotyczące nawożenia określa rozporządzenie (UE) 2021/1165.
Gospodarstwa ekologiczne zachowują elementy krajobrazu — miedze, zadrzewienia śródpolne, oczka wodne — które stanowią siedliska dla owadów zapylających i naturalnych wrogów szkodników. Jest to wymóg wynikający ze standardów certyfikacji.
Zdjęcie tematyczne
Zdrowa struktura gleby jest podstawą ekologicznej produkcji roślinnej. Badania profilu glebowego pomagają rolnikom ocenić zawartość próchnicy, odczyn pH oraz aktywność mikrobiologiczną — parametry kluczowe dla planowania nawożenia organicznego.
Autorytety i źródła
Portal odsyła wyłącznie do publicznych, weryfikowalnych źródeł informacji dotyczących produkcji ekologicznej.
Inspekcja Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych prowadzi rejestry producentów ekologicznych oraz publikuje roczne sprawozdania z nadzoru nad rynkiem produktów ekologicznych.
Strona IJHARS ↗Oficjalny portal Komisji Europejskiej zawiera teksty aktów prawnych, logotypy do pobrania i aktualne dane statystyczne dotyczące rolnictwa ekologicznego we wszystkich państwach członkowskich.
Portal KE ↗Instytut Uprawy Nawożenia i Gleboznawstwa prowadzi badania nad rolnictwem ekologicznym w Polsce i publikuje wyniki dotyczące żyzności gleb, optymalizacji nawożenia organicznego i odmian roślin.
Strona IUNG ↗